ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ - ΝΤΕΙΒΙΝΤ ΛΙΒΙΤ

(εκδόσεις μεταίχμιο, σελ 216)

Οι πόλεις που ζούμε συνήθως μας σημαδεύουν αφήνοντας ανεξίτηλα ίχνη στην σκέψη μας και στα βιώματα μας. Ίσως κατά κάποιο τρόπο να φέρουμε μια μικρογραφία τους μέσα μας, εκατομμύρια «είδωλα» πόλεων να περιφέρονται στα σπλάχνα τα δικά τους και των άλλων. Η προσέγγιση μιας πόλης μόνο ως σύνολο σημείων αναφοράς για άλλες ζωές κι εποικοδομήματα είναι ελλειπτική, περιορισμένη κι ίσως τελικά να γίνεται ανιαρή. Το παλλόμενο οργασμικό σύνολο-γκεστάλτ της πόλης μπορεί να αποτελέσει σημείο αφετηρίας για τις διαδρομές που άλλοι διαβάτες ακολούθησαν όμως τι νόημα μπορούν να έχουν τα σημεία εξόδου  μονοπατιών που δεν βάδισες εσύ ο ίδιος ;
    Η Φλωρεντία απεικονίζεται στιγμιαία κρυμμένη πίσω από διασταυρώσεις κι αυτές οι λίγες ματιές που μας επιτρέπονται σε κάνουν να ποθείς να δεις περισσότερα και να οσφρανθείς την ψυχή αυτής της πόλης. Μάταια όμως μια που χάνεται συνέχεια πίσω από καθρέπτες και μονοπάτια , κατασκευές που περνάνε αστραπιαία από μπροστά μας χωρίς να προλαβαίνει να κερδίσει ένα  ίχνος έστω από το βλέμμα μας , τυλιγμένη σε ένα χείμαρρο αναφορών.
    Τελειώνοντας την ανάγνωση η πόλη σου είναι τόσο άγνωστη όσο και στην αρχή  της χάρις στην αποστειρωμένη και αναλυτική αφήγηση, τόσο που αναρωτιέσαι αν έστω και ίχνη πάθους θα την λέκιαζαν ανεξίτηλα.
        
Γιάννης Τσουκαλάς για το www.lexima.gr